Me gusta czy gusto?

Me gusta to jedno z pierwszych wyrażeń, które poznają uczniowie hiszpańskiego. Wielu początkujących zastanawia się jednak, dlaczego mówimy me gusta, a nie gusto — przecież „ja lubię" to w innych językach pierwsza osoba. Kluczem do zrozumienia jest świadomość, że hiszpański czasownik gustar działa zupełnie inaczej niż polskie „lubić".

Gustar — nie „lubić", tylko „podobać się"

Gustar w rzeczywistości oznacza „sprawiać przyjemność, podobać się". Podmiotem zdania jest tutaj to, co lubimy, a nie osoba, która lubi. Dlatego mówimy Me gusta el café — dosłownie „Kawa podoba mi się", a nie „Ja lubię kawę". Jeśli coś lubimy w liczbie mnogiej, mówimy Me gustan los libros — „Książki podobają mi się". Czasownik gustar odmienia się przez liczbę tego, co lubimy, a nie przez osobę lubiącą.

Dopełnienie: me, te, le, nos, os, les

Aby wskazać, kto lubi, używamy zaimków dopełnienia pośredniego: me (mnie), te (ciebie), le (jemu/jej/panu/pani), nos (nam), os (wam), les (im). Przykłady: ¿Te gusta el chocolate? (Czy lubisz czekoladę?). A ella le gusta bailar. (Ona lubi tańczyć). Nos gustan los viajes. (Lubimy podróże). Jeśli chcemy dodać podmiot lub go wzmocnić, używamy a + osoba — A mí me gusta, a ti te gusta, a él le gusta.

Gusto jednak istnieje

Oczywiście forma gusto też istnieje w języku hiszpańskim, ale znaczy coś zupełnie innego! Rzeczownik gusto oznacza „smak" (w znaczeniu kulinarnym), „przyjemność" lub „gust" (w sensie estetycznym). Przykłady: Este vino tiene un buen gusto. (To wino ma dobry smak). Mucho gusto. (Bardzo mi miło). Cada quien tiene su gusto. (Każdy ma swój gust). Forma gusto jako czasownik to pierwsza osoba liczby pojedynczej czasu teraźniejszego — yo gusto, ale używamy jej niezwykle rzadko.

W Lingking nie tylko tłumaczymy reguły, ale przede wszystkim dajemy możliwość przećwiczenia ich w praktyce. Nasze interaktywne lekcje i konwersacje z native speakerami pomogą Ci intuicyjnie opanować konstrukcję gustar i inne podobne czasowniki.